( Click here for English version )

Over deze video:
Gepassioneerd volgen klinkt vrij onschuldig, maar is dat ook zo?
Voordat ik de video uitleg, moet je weten dat ik geen filmmaker ben in de traditionele zin van het woord; ik ben een beeldend kunstenaar die video als medium gebruikt.
Met deze video probeer ik in te gaan op de merites van het hedendaagse en sociale fenomeen van volgen. Ik heb de vage grenzen tussen enthousiaste steun en fanatieke, blinde support onderzocht.
We volgen en imiteren min of meer allemaal, voortdurend, bewust, onbewust en sinds het begin der tijden.
Met de ogen van vandaag bekeken was Jezus Christus waarschijnlijk een van de eerste influencers. Hij mobiliseerde veel mensen en zijn persoonlijkheid was daarbij cruciaal; hij werd verheerlijkt, aanbeden, maar ook diep gehaat.
"For God so loved the world that he gave his only Son, that whoever believes in him should not perish but have eternal life.”
Volgen, anno nu, spreekt massa’s mensen op allerlei verschillende niveaus aan en ontbrandt eerst online voordat het de straat bereikt. Vanwege de enorme sociale, commerciële en economische impact ervan, riep het deze filosofische vraag op: raken we geleidelijk onze autonomie kwijt aan een algoritmisch systeem dat gedijt op volgers en degenen die worden gevolgd, en wat zullen de gevolgen daarvan zijn?
Ik heb deze video gemaakt in 2022, nu in 2026 ervaren we enkele van de gevolgen in realtime.
Volgen is inherent aan ons als mensen. Zonder rolmodellen voelen we ons vrij, maar stuurloos.

Gemeenschappen over de hele wereld zijn wat ze vandaag zijn dankzij eindeloze herhaling en continuïteit. Elk tijdperk en elke cultuur zoekt en erkent zijn eigen helden. Het is nooit eenduidig. De held van de een is de aartsvijand van de ander.
Een fanatieke volgeling geeft min of meer zijn unieke karakter op en draagt letterlijk zijn individualiteit en macht over. Welke gevolgen dit daarna heeft, hangt volledig af van degene die gevolgd wordt, aan wie deze autoriteit wordt toegekend. Dat maakt het echt kwetsbaar.
Ik heb geprobeerd deze paradox op een artistieke manier inzichtelijk te maken. Ik heb een compilatie gemaakt van video-, geluids- en muziekfragmenten waarin ik allerlei soorten toegewijde volgelingen bij elkaar heb gebracht. Mijn focus ligt op de volgeling, niet op degene die gevolgd wordt.

Ik heb geprobeerd om deze paradox op een artistieke manier inzichtelijk te maken. Ik heb een compilatie gemaakt van video-, geluids- en muziekfragmenten waarin ik allerlei soorten toegewijde volgers bij elkaar heb gebracht. Mijn focus ligt op de volger, niet op de gevolgde. Ik heb daarvoor gebruikgemaakt van enkele beroemde historische beelden van het internet, zoals bijvoorbeeld uit de Tweede Wereldoorlog, de Culturele Revolutie en fragmenten uit video’s van influencers, fans van popidolen en enkele fragmenten uit beroemde films zoals 1984, die ik ook op het internet heb gevonden. Ik heb het scherm gefilmd en opnieuw opgenomen met mijn Sony CX 5000-camera. Dit was de basis, het ruwe materiaal dat ik in stukjes heb geknipt, door elkaar heb geschud en heb gemanipuleerd tot een soort videoclip. Hetzelfde geldt voor de soundtrack. Je zult en moet geluid en beeld herkennen. Het is de bedoeling dat de kijker zich hiermee kan identificeren.

Mijn korte film, getiteld Dedicated Follower, bevat een aantal historische iconen, zowel goede als slechte: zoals Christus, Bhagwan, maar ook Mussolini, Hitler en Trump. We maken kennis met de aanbidders van onder andere Michael Jackson, Britney Spears en The Beatles, maar ook van hedendaagse influencers, en ik neem je mee door fragmenten uit verschillende cultfilms met dezelfde boodschap als mijn kunstwerk, zoals: 1984 van Orson Welles, Life Of Brian van Monty Python, Perfume van Tom Tykwer, de films Apocalypto en Passion Of The Christ, beide geregisseerd door Mel Gibson, Chaplin’s The Great Dictator en mijn eigen materiaal.
Beeld en geluid creëren een verwarrende mix. Een mix die, als alles goed gaat, je ook aan het denken zet.



